عنوان بلبرینگ پارس تامین پرشین

بلبرینگ

روانکاری برینگ Bearing Lubrication

فارسی

روانکاری برینگ Bearing Lubrication

یک برینگ جهت کارکرد مطلوب باید به نحو مناسب روانکاری شود تا از تماس مستقیم اجزاء برینگ و در نتیجه سایش آنها و نیز زنگ‏زدگی آن ممانعت بعمل آید.

در انتخاب نوع روانکار (گریس یا روغن) عوامل متعددی نظیر سرعت کارکرد برینگ و دما دخیل هستند و در این رابطه انواع متعدد روانکار اعم از گریس (Grease) و روغن (Oil) تولید می‏شوند.

 

گریس‏کاری Grease Lubrication

 در شرایط کارکرد نرمال (سرعت، فشار و دما) گریس کاربرد زیادی در روانکاری برینگ‏ها دارد. مزایای گریس نسبت به روغن، عبارت است از چسبندگی بهتر به برینگ و عدم چکه کردن به خصوص در مواقعی که شفت حالت عمودی داشته باشد و نیز عملکردی مشابه کاسه نمد در مقابل ورود بعضی مواد زائد و رطوبت به داخل برینگ ایفا می‏کند. منتها باید توجه داشت که گریس زیاد موجب بالا رفتن سریع دما بخصوص در سرعت‏های بالا می‏شود معمولاً %30-50 فضای داخل محفظه برینگ با گریس پر شده تا فضای آزاد کافی جهت انتقال گرما از برینگ به محیط اطراف از طریق گریس امکان‏پذیر شود.

فقط در سرعت‏های خیلی کم و خطر خوردگی زیاد توصیه می‏شود کل محفظه برینگ با گریس پر شود.

گریس‏ها روغن‏های طبیعی یا مصنوعی هستند (روغن پایه) که با یک غلیظ کننده که عموماً صابون‏های فلزی هستند حالت نیمه مایع تا جامد به خود می‏گیرند و سفتی آن نیز به مقدار غلیظ کننده بستگی دارد. جهت ایجاد خواصی نظیر خاصیت ضد خوردگی عناصر دیگری نیز به گریس اضافه می‏شود.

در انتخاب نوع گریس به پارامترهایی نظیر ویسکوزیته روغن پایه، درجه سفتی، دمای کارکرد و خاصیت ضد خوردگی آن باید توجه شود.

ویسکوزیته روغن پایه

ویسکوزیته به مقاومت سیال (روانکار) در مقابل جاری شدن اطلاق می‏شود.

اهمیت ویسکوزیته روغن پایه (90-85% وزن گریس را تشکیل می‏دهد) برای دارا بودن قدرت لازم جهت نگهداشتن اجزاء برینگ از تماس مستقیم با یکدیگر مد نظر می‏باشد.

sechma